Vreugde en ontgoocheling in Les Trois Ballons 2017

12:01 | nieuws

Zoals ieder jaar was les Trois Ballons ook dit jaar de populairste uitstap op onze kalender. Niet minder dan 60 leden schreven zich in. En net zoals de voorbije jaren kleurde hotel les Sources opnieuw helemaal blauw.

19023677_1545518388851987_7339869393473556366_o

Jaar na jaar blijft Les Trois Ballons aan populariteit winnen. En met de nieuwe (oude) aankomst bovenop la Planche des Belles Filles wilde iedereen terug van de partij zijn. De nieuwe aankomst zorgde ook logistieke kopbrekers. Want hoe geraak je na de wedstrijd terug naar het hotel, dat 45km verderop ligt? Een groot deel van de groep besliste om na de wedstrijd terug te fietsen. Er werd immers mooi weer aangekondigd en voor een ommetje van 45km draait een granfondorenner zijn hand niet om. De rest reed vrijdagmorgen de wagens naar de voet van la Planche en keerde per fiets terug. Ideaal om de benen los te gooien daags voor de wedstrijd.

Traditioneel is de vrijdag voor de wedstrijd een rustig dagje, maar dit jaar liep alles in het honderd! Wie erbij was, zal zich de verhalen over zoek geraakte sleutels (en reservesleutels) nog lang herinneren. Bovendien bleken heel wat deelnemers plots met materiaalpech te kampen. JP moest te elfder ure een voorderailleur vervangen en Dirk Claes mocht in allerijl zelfs op zoek naar een nieuwe derailleurpat. Onze huismecanicien Rien had zijn handen dan ook meer dan vol. Gelukkig liep alles goed af en kon iedereen starten.

De wedstrijddag
Naar jaarlijkse gewoonte liepen de wekkers weer bijzonder vroeg af en vanaf 5:00 u begonnen de deelnemers zich vol te proppen aan het ontbijtbuffet. Na de al even traditionele groepsfoto was het tijd om naar de start te vertrekken.
De wedstrijd zelf verliep -ondanks het gewijzigde parcours- niet anders dan andere jaren. Na een snelle start een eerste keer in het rood op de helling van Faucogney. Maar in plaats van de gevreesde Col de Chevrères volgde nu de Servance. De Col d’Oderen en de Markstein zorgden voor wat extra vermoeidheid en via de Grand Ballon werd het finaleluik aangevat met de Hündsrück, Ballon d’Alsace en als klap op de vuurpijl: de gevreesde Planche des Belles Filles.
Net zoals op het oude parcours, maakte la Planche opnieuw zijn rol van scherprechter waar. Al van de eerste steile meters spatten de groepjes uit elkaar en harkte ieder zich een weg naar boven. De beter getrainden bleven op de fiets, maar heel wat deelnemers moesten even stoppen in de schaduw om af te koelen of een stukje wandelen om de benen te laten herstellen.
Dankzij de hulp en de inzet van onze bevoorraders behaalde zo goed als iedereen van onze groep de finish, de ene al wat meer getekend dan de andere.

19095660_1545518412185318_7599397942340192793_o

 

Hoe brachten onze toppers het ervan af?
Met Michiel, die de wedstrijd de voorbije twee jaar won, hadden we uiteraard een van de topfavorieten aan de start. Ook Rien, Jurgen Van Goolen, Hedwig en Daan verschenen met de ambitie aan de start.
Al van bij de start toonde Michiel zich samen met die andere topfavoriet Bart Van Damme bijzonder bedrijvig. Beiden trokken verschillende keren in de aanval, maar werden telkens weer teruggepakt. Bij de verkeerslichten in Le Thillot ontstond er opschudding toen een deel van de kopgroep door het rood reed. De granfondo-spirit indachtig, kneep Michiel wel de remmen toe. Wie een aan granfondo deelneemt, weet immers dat hij op een niet-verkeersvrij parcours rijdt en dus de verkeersregels moet respecteren.
Uiteindelijk liep alles terug samen en op de Markstein achtte Michiel zijn kans gekomen om alleen in de aanval te trekken. Hij fietste in een mum van tijd een voorsprong van 2,5 minuten bij elkaar, maar in de afdaling va de Grand Ballon sloeg het noodlot toe. In een met steentjes bezaaide afdaling schoof hij onderuit. Hevig geschaafd kon hij terug op de fiets kruipen, maar de veer was gebroken.

 

19060004_1546715122065647_7275994785110504372_n

Enkele kilometers verderop kwamen de andere toppers bij hem aansluiten, met daarbij onder andere Van Damme, Michels en Nijssen (Grinta) en De Vecchi. Op La Planche bewoog Michiel nog hemel en aarde om alleen weg te raken, maar Nijssen en Van Damme beten zich vast in zijn wiel. In een ijzingwekkende sprint moest Michiel het hoofd buigen voor de snellere Bart Van Damme. Een compleet leeggestreden en diep ontgoochelde Michiel zeeg uitgeput neer.
Daan miste net de aansluiting met de kopgroep, maar met een 12e plaats kan hij terugblikken op een meer dan geslaagde wedstrijd. Ook Rien (18), Jurgen (19) en Hedwig (20e en uiteraard winnaar van zijn leeftijdscategorie) eindigden in de top-20. Gerry mocht naast de onbereikbare Hedwig op het podium bij de vijftigplussers.
Op de korte afstand behaalden Katleen en Bram (allebei derde algemeen) podiumplaatsen.

Après 3B
Na de wedstrijd en de podiumceremonie reed iedereen terug naar het hotel. ’s Avonds wachtte immers nog de traditionele barbecue. De sfeer zat er meteen goed in. Iedereen had uiteraard zijn verhaal te vertellen. De wijn en Leffe vloeiden rijkelijk en de vermoeidheid was al snel vergeten. Nog tot in de late uurtjes werd er nagekaart en gelachen.
Volgend jaar zijn we zeker terug, maar of dat in hetzelfde hotel zal zijn, hangt af van de plannen van de wedstrijdorganisatie…

© Granfondoteam 2013 | logo fusemedia.be • grafisch ontwerp • webdesign • reclame