Van het Achterbos naar de Ain, de belevenissen van Bob Adriansens

09:05 | nieuws

Bob Adriansens, onze favoriete adelaar, reed onlangs de Tour de l’Ain, een vierdaagse rittenwedstrijd in Frankrijk. Lees hier zijn verslag in zijn typische onderkoelde stijl!

Rit 1: chaos alom
Vandaag stond de eerste rit op het programma: een vlakke etappe van ongeveer 100km. Niet mijn ding dus. Bij momenten ook iets te avontuurlijk voor mij, om het voorzichtig te verwoorden. Er is veel en hard gevallen. Ik heb echt mijn tenen moeten uitkuisen om in het peloton te blijven.
We waren een stuk sneller aan de aankomst dan de organisatie had voorzien, en dus was de aankomstzone nog niet klaar. Het leidde tot heel wat chaos en een massale valpartij (Bart De Temmerman was een van de slachtoffers, gelukkig zonder veel erg). Omdat er geen aankomst was, kon er ook geen correcte uitslag opgemaakt worden en dus besloot de organisatie om de rit te annuleren.
Morgen opnieuw een vlakke rit. Ditmaal 120 km. Voor mij betekent dat hopen op overleven. Dit klinkt allemaal negatief, maar dat is het echt niet. Het is een levenservaring die verder gaat dan het louter sportieve.
Dag twee: hetzelfde, maar dan anders
Het is maar fietsen. Na 2 dagen begin ik toch al wat patronen te herkennen in het leven van een ronderenner. De koffie bij het ontbijt suckt, maar je drinkt hem toch maar in de hoop dat hij voor een boost zorgt. Bij mij is dat nu al twee dagen op rij jammer genoeg een diarreeboost. Maar morgen maak ik ongetwijfeld weer dezelfde fout.
Bij de start staat er altijd dezelfde cd van Boney-M op. Het zijn altijd dezelfde renners die aanvallen, en dezelfde die lossen. Ik ben een tussencategorie, genaamd pelotonvulsel. Ik heb een paar keer geprobeerd vandaag, maar ik geraakte niet weg. dan maar afstoppen in dienst van Michiel Minnaert en JP Bolle. Wel sterke mannen!
Er wordt ook elke dag veel gevallen, waardoor de bus die je ‘s avonds terug naar het hotel brengt steeds leger wordt. Aan de aankomstplaats is geen hol te zien. Mijn idee om elke dag na de finish wat musea en kerken te bezoeken bleek gewoonweg idioot. Vandaag kwamen we aan in een duffe industriezone, in the middle of nowhere. Het eten ‘s avonds is platgekookte pasta, zonder saus. De kip is nooit gebakken, maar volledig gaar gekookt. Niemand wist welke vis er op ons bord lag, de kok ook niet denk ik.
Wat was er vandaag anders? De Roemeense trucker die bij het ontbijt mijn havermout meenam misschien? Over naar de wedstrijd dan maar. Gewoon in het peloton aangekomen. Morgen en overmorgen de bergen in. Dat ligt mij normaal iets beter, maar ik weet niet hoe mijn lijf reageert op verschillende dagen na mekaar koersen. Bovendien gaat het morgen regenen, en dan daal ik nog slechter.
Voor alle duidelijkheid, ik vind het hier echt wel plezant. Ik geniet van het fietsen, het internationale gezelschap, de goddelijke onderkoelde humor van de Nieuw-Zeelanders, de sporadische koffies die wel smaken, het excuus dat je nu hebt om je vol te proppen met ongezond eten, de tijd die ik heb om te lezen na het koersen… A demain!

 

AAbob

 

Dag drie
Klimmen vandaag! Degelijke wattages bergop voor een vaartstoemper zoals ik, slechter bergaf. Er gaan nu eenmaal weinig kanalen steil bergaf, dus waar zou ik het leren? Derde in mijn leeftijdscategorie, 17de algemeen. Met dat eerste ben ik heel blij. Algemeen had ik liever wat hoger gestaan. Maar zoals mijn Britse vriend zonet aan tafel wist te melden: “Bob, you are not that young fucker anymore”.
Dan het extrasportieve. Wat heb ik vandaag geleerd? Als je je benen insmeert met warme zalf moet je naderhand je handen wassen. Ik ben eerst gaan plassen. Zodoende twee grote en één klein warm beentje vandaag.
Een derde plaats dus. Normaal krijg je dan geen beker. Maar ik ben zelf maar een gaan vragen of ze een konden missen. Dat is eigenlijk not done… Maar ze hadden nog een hele doos vol. Ik win bijna nooit. Dus voor mij is dat wel plezant om toch iets mee naar huis te pakken. Later weet geen mens nog dat ik hem zelf gevraagd heb, en ik heb er tenslotte ook een hele dag voor in de regen zitten kloten.
De soundtrack was vandaag iets meer hedendaags, doch nog steeds erbarmelijk. Ik heb vandaag vaker Martin Garrix moeten aanhoren dan goed voor mijn mentale welzijn. Ik overweeg zelf een cd samen te stellen voor de organisatie volgend jaar.
Nog minder plezant is die pizzeria waar we elke dag te eten krijgen. Gisteren was het voorgerecht een wortel. Geraspt. Maar een wortel. Niets meer. Geen dressing, geen peper of zout. Gewoon een wortel.
Vandaag kregen we 100 gram droge rijst, en een stukje vis van 10 vierkante cm. Allez, ik denk dat het vis was. En ik hoop dat het dood was. Dessert was een peer. En dat kot zit hier elke dag bomvol met locals. Onwaarschijnlijk, die Fransen! De Nieuw Zeelanders zeggen dat het eten bij hun in gevangenis beter is. Ik zie geen reden om dat niet te geloven.
Ik lig weer te klagen, maar desalniettemin geniet ik van mijn bestaan als wannabe prof. Elke zot zijn gebrek zeker…
Morgen de laatste rit. En daarna stevig uit de bol gaan. In mijn geval betekent dat 2 zoetstofjes in de koffie ipv 1. No risk, no fun.

Dag vier: het sluitstuk
Een kort verslag, want de terugreis naar België gaat voor. Na een loodzware rit eindig ik 9de in de daguitslag. Blijkbaar hadden heel veel mensen een zware dag vandaag! Dankzij deze 9e plek word ik ook tweede in de eindstand van mijn leeftijdscategorie. Met dat laatste ben ik echt tevreden! De winnaar was gewoon veel sterker dan ik. Ik heb me na deze winter voorgenomen wat meer stil te staan bij zaken die goed zijn, bewust te genieten. Dat ga ik bij deze doen.

 

aa michiel
Voor de volledigheid: Michiel wint het algemeen klassement van deze Tour de l’Ain. In de derde rit rondde hij een magistrale solo met succes af. Het leverde hem niet alleen de ritzege op, maar ook een comfortabele voorsprong van zeven minuten in het klassement. In de slotrit kon hij zich beperken tot het verdedigen van zijn leiderspositie. Zijn succesvolle raid leverde hem daarnaast ook nog de bollentrui op.

© Granfondoteam 2013 | logo fusemedia.be • grafisch ontwerp • webdesign • reclame