Maratona dles Dolomites 2017

16:31 | nieuws

19620390_1572503679486791_8521822874167968207_o

 

Na een lange autorit kwamen we op maandag aan in hotel Antines in La Villa. Op hetzelfde ogenblik druppelden enkele anciens binnen. Zij hadden reeds de verkenning van het volledige parcours gedaan nadat hun Dreilandergiro-weekend in het water was gevallen. Tijdens het aperitief en de bijhorende hapjes konden we kennismaken met de rest van de groep. De sfeer was hartelijk en iedereen voelde zich al snel op zijn gemak.
Op dinsdag gingen we in groep op pad voor de verkenning van de Sella Ronda. Het tempo zat er dadelijk goed in. Tijdens de beklimming van de Passo Sella moesten we een pittig regenbuitje trotseren, enkelen raakten onderkoeld in de afdaling richting Gardena. Gelukkig kon de laatste klim ons terug opwarmen. Met Tom hadden we een ervaren gids aan boord die ons ook de weg wees naar een lokaal restaurantje, waar we terug krachten opdeden. Nadien werd er bij koffie en een vieruurtje nagekaart over de rit van de dag. Het zou het vaste ritueel worden voor de rest van de week.

 

19554133_1570289546374871_1929066586168764484_n
Opnieuw regen
Op woensdag was de regen opnieuw spelbreker. De groep werd opgesplitst. Gelukkig lagen de Gardena, Campolongo en Valparolo op een boogscheut van ons hotel, zodat we tussen de buien door toch nog wat klimkilometers konden verzamelen. Enkel het nieuws over de ongelukkige valpartij en het forfait van kandidaat-winnaar Kristof Houben was een domper op de feestvreugde.
’s Avonds trokken we in groep naar Pedraces voor het traditionele afhalen van de startpakketten. Dat pakket is altijd iets om naar uit te kijken, dit jaar werden we verwend met een stijlvol Castelli-shirt en een volwaardige Castelli windstopper.
Donderdag en vrijdag zelfde scenario: losfietsen, maaltijd, rusten, socializen, koffie, apero’tje, lekker eten, verbroederen met oude en nieuwe leden met als voornaamste gegeven: sfeer en gezelligheid
Op zaterdagmorgen, onder stralend zonnetje, gingen we richting Corvara voor de gebruikelijke groepsfoto. We maakten ook van de gelegenheid gebruik om Matteo aan te moedigen. Als junior teamlid verdedigde hij de Granfondoteam-kleuren in de Maratona for kids. Onder het goedkeurend oog van Paolo Bettini trok Matteo meteen in de aanval in de wedstrijd van de 10 en 11-jarigen. Hij sloeg meteen een kloof en reed onbedreigd naar de zege!
‘s avonds volgde de gebruikelijke briefing en vervolgens kroop iedereen vroeg onder de wol.

19424066_1564583510278808_6543333514005439007_n
Wedstrijddag
Om 4u gingen de wekkers al af en anderhalf uur later trokken we naar de startvakken. Er werd een droge, maar koude dag voorspeld, en dus was het behoorlijk frisjes in de startvakken. Enkele deelnemers kozen ervoor om iets langer binnen te blijven en pas op het laatste ogenblik in het startvak plaats te nemen. Dankzij de randanimatie, de overvliegende helikopters en de babbels met de teamgenoten vloog de tijd voorbij en was het al snel tijd voor het startschot.

Maratona1Tijdens de eerste beklimming van de Campolongo was het rustig meedrijven in de massa tot boven op de top. Daarna voorzichtig afdalen richting Arabba, om vanaf de Pordoi iets comfortabeler en op eigen tempo de Sella Ronda te rijden. Vanaf dan werd het zoals steeds een eerlijke strijd tegen zichzelf en de bergen. In Corvara kregen we nog wat extra bevoorrading en aanmoedigingen van het GFTbe support team.

Maratona3In de 2de lus was de Giau zoals elk jaar de beklimming waarbij de klimmersbenen écht getest werden. Daarna werden we gelukkig getrakteerd op een technische afdaling en was het aftellen richting de laatste beklimming van de dag: Passo Falzarego met de venijnige Passo Valparolo als uitloper. Als uitsmijter mochten we nog de korte, nijdige Mur del Giat bedwingen.
Aan de aankomst in Coravara heerste voldoening en werd er zelfs een traantje weggepinkt. Ieder had zijn verhaal, en de belevenissen werden gretig gedeeld met de rest van de groep.Maratona7Maratona5Maratona2En wat voor een verhalen. In deze 50-koppige groep zaten geen pannenkoeken. Enkele GFT-ers behaalden top-100 plaatsen en er waren zelfs enkele top-25 finishers! Aan de finish merkte je geen verschil tussen de toppers in het klassement en de renners die later aankwamen. Iedereen wachtte tot de laatste granfondoteamrenner binnen was. En lang moesten we daar absoluut niet op wachten. Prachtig om te zien.
Op het einde van de dag was iedereen vermoeid, maar de sfeer was uitgelaten. Op het terras van het hotel en ’s avonds bij het laatste avondmaal kon iedereen zijn verhaal van de dag kwijt. Er volgde nog een laatste debriefing, waarbij de juiste mensen werden bedankt. De après duurde tot in de vroege uurtjes.
Bij het schrijven van dit verslag, word ik al een beetje weemoedig en krijg ik heimwee naar een fantastische week in schitterend decor samen met een bende aangename granfondorenners. Ik vond het fantastisch om als nieuw lid te worden opgenomen in de groep.
Bedankt iedereen voor toffe fietsvakantie en hopelijk tot heel binnenkort!

Verslag: Patrick S.

Link Facebook album

© Granfondoteam 2013 | logo fusemedia.be • grafisch ontwerp • webdesign • reclame